Een vlakke etappe, met aan het begin een klein heuveltje, deze telde mee voor het bergklassement. Ook wij hadden binnen de ploeg afgesproken om te kijken of we daar de punten konden pakken, dan pak je de bergtrui toch maar even mee. Maar helaas waren we niet de enige, dus het bleef bij een mooie droom. Verder was het een redelijk gecontroleerde koers, waarbij een aantal ploegen er een sprint van wilde maken. Dan is het lastig wegkomen. De kopgroep die een geruime tijd de mogelijkheid kreeg weg te rijden, bleef binnen het “zicht” van het peloton. De aanloop naar de sprint was hectisch en positioneren dus des te belangrijker. Door de dag heen reed de ploeg  in zijn totaliteit attent mee, wat resulteerde in een knappe 6e plaats in het dagploegen klassement. Toch heel netjes tussen een sterk deelnemersveld met een flink aantal zeer gerenommeerde opleidingsploegen. Wat vooral als herinnering overbleef was dat het warm was, veel drinken en voldoende eten, in de juiste volgorde en afgemeten. Een goed begin, geen lekke banden of andere gekkigheid als valpartijen. Door het resultaat van vandaag waarbij iedereen niet het gevoel had “minder” te zijn, sluiten we de 1e koersdag positief af en gaan met in een goede sfeer naar koersdag 2, dat wordt een lastigere dag.

De 2e Etappe, een hele zware rit.

Deze 2e etappe staat te boek als een bergetappe, met redelijk wat klimwerk, niet heel erg zwaar maar lastig genoeg. In de eerste kilometers bleef het peloton bij elkaar, 2 man vooruit met 6 minuten voorsprong. Pas wat later werd het tempo opgeschroeft en kregen verschillende renners het moeilijk. Bram Leerkes moest na 110 km de grote groep laten gaan, dat werden voor hem nog zware kilometers, op de laatste klim  kwam de achterdeur flink open te staan en moesten ook Bas van Belle en Jelte Krijnsen lossen. Niek Voogt en Wessel Mouris zaten nog keurig in de grote groep. Maar ook na deze klim was het parcours nog flink lastig. Met nog 15 km zaten zij nog in het peloton, op 10 km zat Wessel in groep 2 en Niek in groep 3. Haiter kwam alleen over de finish, met een peloton van ongeveer 50 man daarachter met Wessel op ongeveer 40 sec. Niek niet ver daarachter en nog wat later kwamen Bas en Jelte over de lijn, Bas heeft verschrikkelijk moeten knokken maar kwam op tijd binnen. Allen naar de volgende etappe.

Uitslag:

• 62 : Wessel Mouris (  00;39 )
• 100: Niek Voogt  ( 6;22 )
• 127: Jelte Krijnsen ( 12;20 )
• 129: Bas van Belle ( 12;20 )
• 174:  Bram Leerkes ( 34;58
• Team: 31

Algemeen:

• 73: Wessel Mouris ( 00:49 )
• 96: Niek Voogt ( 6:32 )
• 125: Jelte Krijnsen ( 12;30 )
• 127: Bas van Belle ( 12;30 )
• Team: 31

Stage 3, maandag 13 juni 2022.

De voorspelling was dat het een loodzware dag zou worden en dat is uitgekomen ook. Op het programma 4 zware beklimmingen met daarbij de Motorolo. Kenners weten dan dat serieus geklommen moet worden. Percentages van boven de 10 % met uitschieters naar 15%. Gewoon de hellingen die de profs in de Giro ook tot wanhoop drijven en waar menig renner zichzelf keihard is tegen gekomen. Na de start was het eerst afdalen om vervolgens direct te klimmen. Al vrij vroeg in de etappe moest Bram van Belle de grote groep laten gaan en de strijd staken, de inspanningen die hij de dag ervoor moest verrichten om binnen de tijd over de finish te komen hadden te veel energie gevraagd. Al snel raakte ook Wessel, Bas en Jelte ook achterop, zoals verwacht was het een waar slagveld en overal reden groepjes renners. Dat was na 50 km koers. Niek zat nog in het peloton. Deze groep begon ook aan de beklimming van de Motorolo, van 433 meter naar 1854 meter boven de zeespiegel. Was het slagveld al groot bij de 2 beklimmingen ervoor, hierdoor werd het nog groter, ieder voor zich en proberen zo goed mogelijk boven te komen. Als afsluiting nog een klimmetje naar de finish plaats en de 177 km was afgelegd. Niek maakte een sterke indruk en kon het langst mee in de koers, voor Wessel, Bas en Jelte was het een dag van vechten tegen de hellingen en het tempo er voldoende inhouden. Ook zij kwamen prima over de finish, uiteraard op gepaste afstand van de winnaar, maar met trots kunnen zij zich klaarmaken voor de volgende etappe.

De renners presenteren zich voor de start van de 3e etappe

De Motorolo in beeld vanuit de ploegleidersauto.

De uitslag:

• 37 : Niek Voogt ( 19;28 )
• 112: Wessel Mouris ( 50;18 )
• 122: Jelte Krijnsen ( 56:51 )
• 123 : Bas van Belle ( 56;51 )
• Team: 25

Algemeen Klassement:

• 41 Niek Voogt ( 26;10 )
• 95 Wessel Mouris ( 51;17 )
• 132 Jelte Krijnsen ( 1; 09,31 )
• 133 Bas van Belle ( 1;09,31 )
• Team: 30

Woensdag 15 juni, Etappe 4

Het is Dinsdag 14 juni, de aller zwaarste etappe van deze Giro, 5000 hoogte meters,  is achter de rug, alle renners zijn deze dag goed doorgekomen, natuurlijk was het zwaar maar je rijdt ook niet voor niets in de Giro U23. Onderweg warmte, regen, gevaarlijke afdalingen en vooral afzien op de berg. Niek kon nog het langst mee in de grote groep, Wessel had wat pech dat hij in het begin van de eerste afdaling achter een valpartij zat en daardoor de aansluiting verloor, Bas en Jelte hebben succesvol gestreden tot het eind. Helaas was voor Bram de dag ervoor te zwaar en stapte in de neutralisatie bergop af, voelde zich niet goed.

De 4e etappe van vandaag was relatief makkelijk, minder klimwerk, wel een heuvelachtig parcours door de dalen. Een korte etappe van 100 km, maar kan gevaarlijk zijn dus bij de start vanuit de begeleiding bij de renners aangegeven attent te zijn en goed op te letten. De eerste 40 km waren onrustig en veel valpartijen, gelukkig geen renners van WPGA daarbij, attent dus. Met nog 25 km een kopgroep van 7 man die uiteindelijk ook weer werden terug gepakt. Alle WPGA mannen waren scherp en gingen met de eerste groep over de finishlijn, een prima prestatie en daarmee aangetoond dat we als ploeg nog goed in de wedstrijd zitten. Nu eerst lekker een dagje uitrusten om donderdag de volgende etappe te rijden. Op deze welverdiende rustdag de beentjes omhoog en misschien nog wat losfietsen en dan zien we wel wat de Giro ons nog verder brengt. De vorm is goed.

Uitslag:

• 18 Niek Voogt( 00;00 )
• 28 Bas van Belle ( 00;00 )
• 29 Wessel Mouris ( oo;00 )
• 46 Jelte Krijnsen ( 00;19 )
• Team : 5

Algemeen klassement:

• 40 Niek Voogt ( 26;10 )
• 85 Wessel Mouiris ( 51;17 )
• 125 Bas van Belle ( 1;09,31 )
• 126 Jelte Krijnsen ( 1;09,50 )
• Team : 27

Op de rustdag nog even terugkijken, omdat het kan.

Stage 1 | Grade Partenza, dagdromen over blauw en de lege lijst op service course. (Gradara – Argenta, 164,90 km).

De eerste van zeven Giro-ritten was een relatief vlakke etappe met aan het begin een klein heuveltje, meetellend voor het bergklassement. Op papier een mooi eerste doel, want pak je de punten, dan pak je de bergtrui zomaar even mee. Helaas hadden alle andere ploegen dezelfde gedachte en hangt er voorlopig geen blauwe trui op onze service course.. De rest van de dag verliep rustig, een aantal ploegen wilden er een sprint van maken en namen de koers onder controle. Door de dag heen reden onze vijf mannen attent mee, wat resulteerde in een knappe 6e plaats in het dagploegenklassement, de dagwinst ging naar eerstejaars belofte Alberto Bruttomesso (Zalf Euromobil Désirée Fior).

Stage 2 | Geen roze, wel de rode lantaarn. (Rossano Veneto – Pinzolo, 166,50 km).

Al vroeg in de etappe wisten twee renners zich los te maken van het peloton, dat liet begaan en toestond dat het tweetal een maximale voorsprong van 6 minuten bij elkaar wisten te rijden. Pas over half koers werd het tempo opgeschroefd en kregen verschillende renners het moeilijk. Bram kende een slechte dag en moest na 110 km het peloton laten gaan, het bleek de voorbode van een lange- en eenzame dag. Aan de voet van de voorlaatste beklimming moesten ook Bas en Jelte de rol lossen, Niek en Wessel zaten nog keurig in de grote groep maar ook na deze klim was het parcours nog flink lastig. Met nog 15 km zaten zij nog in het peloton, op 10 km zat Wessel in groep 2 en Niek in groep 3. Leo Hayter (Hagens Berman Axeon) kwam solo over de finish, gevolgd door een eerste groep met Wessel op ongeveer 40 seconden, Niek niet ver daarachter en nog wat later kwamen Bas en Jelte over de lijn. Bram kwam, ruim een half uur na de winnaar, op tijd binnen en mocht zich met trots rode-lantaarn-drager noemen.

Stage 3 | Hayter kroont zich tot koning tijdens de koninginnenrit (Pinzolo – Santa Caterina Valfurva, 177,10 km).

De derde rit van Pinzolo naar Santa Caterina Valfurva telde bijna 5000 hoogte meters met vier zware beklimmingen waar onder de Passo del Mortirolo. Vanuit het vertrek moest eerste ruim 16 km worden afgedaald, om vervolgens direct te klimmen. Al vroeg in de etappe moest Bram het peloton laten gaan, de strijd tegen zichzelf en tegen de klok een dag eerder eisten zijn tol, de koers wacht op niemand.. Niet veel later raakten ook Wessel, Bas en Jelte achterop, de etappe ontpopte zich als een waar slagveld en overal reden groepjes renners. Niek wist stand te houden in het eerste peloton van zo’n vijftig renners en begon in een goede positie aan de beklimming van de Motorolo, van 433- naar 1854 meter boven de zeespiegel. Was het slagveld al groot bij de 2 eerdere beklimmingen, op de flanken van de Mortirolo versplinterde ook het eerste peloton en werd het ieder voor zich en God voor ons allen. Voor de tweede dag op rij ging de winst naar een ontketende Leo Hayter (Hagens Berman Axeon) die in het roze mocht zegevieren, Niek volgde als 37e op een kleine 20 minuten na de winnaar.

Stage 4 | Consolideren en uit de problemen blijven (Chiuro – Chiavenna, 101,10 km).

Vandaag stond er een heuse overgangsetappe op het programma, relatief kort en zonder lastige beklimmingen. In de praktijk echter, bleek de start lastiger dan gedacht en ook de finale was verraderlijk, met smalle wegen en veel bochten. Uit de problemen blijven en niet onnodig tijd verliezen was het devies, waar de heren goed in zijn geslaagd. De dag eindigde in een sprint waarin Niek (17), Bas (28) en Wessel (29) in de eerste groep- en Jelte op een handvol seconden finishen. Goed voor een vijfde plek in het dagploegenklassement, de dagwinst ging naar Riley Pickrell (Israel Cycling Academy).

Er staan nog drie lastige dagen in de Piemonte op het programma.

De 5e etappe was toch weer een hele pittige, niet in de laatste plaats door de klim in het begin, die veroorzaakte grote gaten, wat betekende dat in het deel erna verschillende groepen samensmolten en weer meer naar voren probeerde te komen, uiteindelijk reden er op de 3 afsluitende rondes, 3 groepen. Het verloop van de wedstrijd was rommelig, zeker ook voor de renners zelf; Welke groep zit ik nu?, wat is de afstand tot de kop? of heb ik nog veel renners voor me?, zijn zeker gedachtes geweest tijdens deze rit. Uiteindelijk kwam het allemaal toch goed. Bij het begin bij het eerste klimwerk, ontstond er een kopgroep van 6 renners en daarachter meerdere groepen en renners alleen. Niek in groep 4, Bas groep 5 en Wessel en Jelte in groep 6. Na de klim komen verschillende groepen bij elkaar, Niek zit achter de 5 koplopers in het peloton op 2;08, De anderen daarachter op grotere afstand. Peloton komt dichter bij de kopgroep en nadert tot 1 minuut, op dat moment Bas in de 3e groep op 7;00, Wessel en Jelte daar achter in groep 4, voor de bezemwagen. Na de eerste plaatselijke omloop is verschil terug gebracht naar 0;23. In 2e ronde komt peloton bij kopgroep en Niek zit vooraan de wedstrijd, maakt een goede indruk en kan prima mee. Bas daarachter in groep 2 op 9;00 en Wessel en Jelte een minuut daarachter in laatste groep. In laatste 10 km, 5 koplopers en Niek goed voorin het Peloton, wil zich niet laten verrassen in deze laatste kilometers. Niek wordt keurig in de groep, achter de koplopers, 14e bij de sprint en verbetert zijn plaats in het algemeen klassement behoorlijk, 30 ste. Ook Bas, Wessel en Jelte bereiken de finish en kunnen zich opmaken voor de volgende rit. Gewoon weer een goede dag voor de ploeg.

Uitslag:

• 14: Niek Voogt ( 00;29 )
• 101: Bas van Belle ( 15;44 )
• 145: Jelte Krijnsen ( 16;09 )
• 146: Wessel Mouris ( 16:09 )
• Team: 30

Algemeen Klassement:

• 30 : Niek Voogt ( 26;10 )
• 99: Wessel Mouris ( 1:06;57 )
• 123: bas van Belle ( 1:24;46 )
• 124: Jelte Krijnsen ( 1:25;30 )
• Team: 25

De 6e en voorlaatste etappe

WPGA is weer klaar voor het vertrek en presenteren zich, zoals iedere dag voor het publiek en de pers:

Niek Voogt; Bas van Belle; Jelte Krijnsen; Wessel Mouris

Op deze vrijdag de 17 juni was de etappe weer behoorlijk zwaar, allereerst door de lange en moeilijke klim aan het eind maar ook door het koersverloop, waardoor vanaf het begin “het spel op de wagen was”. Er ontstond al snel een grote kopgroep, met daarachter een gesloten peloton. De weg liep op en neer en was nergens vlak en door het hoge tempo vormden zich weer nieuwe groepen in achtervolging op elkaar en op het tijdsverschil. Inmiddels was de laatste lange klim begonnen, Niek zat in de 2e groep en Wessel volgde daar vlak achter, dat was op 18 km voor de streep. Bas reed vlak bij Wessel en Jelte vlak voor de bezemwagen, helemaal alleen. Op 12 km voor het einde reed Jelte nog steeds voor de bezemwagen. maar inmiddels niet meer alleen, hij had gezelschap gekregen van enkele andere renners, gelukkig. Niek handhaaft zich goed voorin, met nog 6 km te gaan, Jelte in gezelschap van een Bardiani en Qhubeka renner. Wessel en Bas bij elkaar. Inmiddels het veld steeds verder uit elkaar geslagen door de slopende klim. De laatste 5 km is voor iedereen een gevecht, Niek wil zo ver mogelijk voorin blijven, Jelte wil in koers blijven, en Bas en Wessel overleven in het middenveld en willen niet verder achterop raken en in de “gevaren zone” terecht komen. Uiteindelijk kwam het allemaal goed en was er weer een mooie uitslag voor alle 4. Op naar de laatste dag met de – final stage -etappe van een enerverende  Giro d’Italia U23.

Uitslag:

• 37: Niek Voogt ( 8;47 )
• 78: Bas van Belle ( 25;11 )
• 87: Wessel Mouris ( 25;11 )
• 149: Jelte Krijnsen ( 32;39 )
• Team: 22

Algemeen Klassement

• 30 Niek Voogt ( 32;06 )
• 99: Wessel Mouris ( 1:29;17 )
• 116: Bas van Belle ( 1:47;06 )
• 130: Jelte Krijnsen ( 1:55;18 )
• Team: 26

Het Finishdoek in zicht, Tappa 7

Tappa 7

WPGA is weer klaar voor het vertrek en presenteren zich, zoals iedere dag voor het publiek en de pers:

Niek Voogt; Bas van Belle; Jelte Krijnsen; Wessel Mouris

Zaterdag 18 juni, de laatste dag van deze enerverende koers, ook vandaag staat er weer een flinke koers op het programma. Dat is natuurlijk ook logisch, het is de “baby”-Giro en voor het klassement moet er een juiste afsluiting zijn. Onze jongens staan er goed voor, ze voelen zich goed en laten zien in de wedstrijd te zijn gegroeid. Natuurlijk zijn podiumplekken niet in beeld maar het os een waanzinnig deelnemers veld met vele opleidingsploegen van de profteams. En als je dan in de wedstrijd steeds beter wordt en blijkt dat je je goed aanpast aan het niveau dan verdiend dat alleen maar een eervolle vermelding. Een relatief korte etappe van 120 km, maar met gewoon 900 hoogtemeters, met aan het eind een pittige finish in een echt Italiaans dorp; Pinerolo. Vanaf de start was de koers hard, Niek en Wessel wisten zich makkelijk te handhaven in het grote peloton, steeds reden er kleine groepjes weg maar werden ook iedere keer weer teruggepakt. Hierdoor bleef de snelheid hoog en kregen de renners weinig rust. Na de 2e beklimming van de dag klapte het peloton volledig uit elkaar en ontstonden er overal kleine groepjes. Niek wist zich, samen met Wessel vooraan in de koers te handhaven. Voor Bas en Jelte werd het wat lastiger. Jelte was de eerste WPGA’er die de grote groep moest laten gaan, Bas kon zijn karretje nog wat langer aanhaken maar kon niet voorkomen dat hij voor de top er af moest. Gelukkig kwam niemand alleen te zitten. Niek en Wessel bleven in de eerste grote groep en haalden een prachtig resultaat op de laatste dag. Maar ook Bas en Jelte kwamen keurig binnen de tijd over de finish. De laatste klim het dorp in was een belevenis en een mooie afsluiter van een fantastische meerdaagse door het Italiaanse Landschap. WPGA is de eerste clubploeg uit Nederland die deze koers heeft gereden. En niet onverdienstelijk, van de 5 renners waren er 4 goed genoeg om verdienstelijk mee te rijden. Niek Voogt eindigde daarbij  gewoon bij de eerste 30 een super prestatie.

Uitslag: Tappa 7

• 11: Niek Voogt ( 00:20 )
• 30: Wessel Mouris ( 00:32 )
• 106: Bas van Belle ( 4:14 )
• 113: Jelte Krijnsen ( 4:27 )
• Team: 18

Algemeen EindKlassement

• 28: Niek Voogt ( 31:23 )
• 98: Wessel Mouris ( 1:28:46 )
• 117: Bas van Belle ( 1:50:17 )
• 130: Jelte Krijnsen ( 1:58:42 )
• Team: 26 ( 3:28:11 )

The post Giro DÍtalia U23, 2022 appeared first on WPGA.

Het begon de eerste dag, 28 april 2018,  al direct goed. Joep zat in de ontsnapping van de dag. Halverwege koers lukte zijn tweede poging om weg te komen, daarvoor had Teun het ook al geprobeerd, samen met 2 andere landgenoten reden ze naar een maximale voorsprong van 3;20 min. met nog 45 km koers. Wpga zag de kansen en de rest van de ploeg deed er alles aan de vaart uit het peloton te houden. Op 25 km was de voorsprong nog 2;30. En echte rekenmeesters weten dan dat er kansen zijn ( elke 10 km een minuut verliezen is de maatstaaf die vaker gehanteerd wordt). Door eendrachtige samenwerking, onder het motto; “wij Nederlanders tegen de rest”, werd de voorsprong in de daaropvolgende 5 km zelfs weer iets uitgebouwd naar 2;40. Wat een spanning en dat al de eerste etappe. Op 10 km voor de finish, 2;00. Bij 5 km nog 1;40, en op 4 km 1;30. In de ploegleiders auto kwam het besef langzaam, ze blijven weg. Op 1,5 km voor de meet en geruststellende voorsprong van 1;15 min.. De kopgroep van 3 blijft weg. Joep sprintte uiteindelijk naar een prachtige zege, wat ook betekende dat hij de leiderstrui ( zie foto) om zijn schouders kreeg en WPGA leider werd in het ploegklassement en dus de gele rugnummers. Hoe kan je starten in een 2.2 UCI wedstrijd met heel veel goede teams, landenploegen en continentals aan het vertrek, waaronder ook enkele Nederlandse, Delta Cycling en Destil Parkhotel. Maar het bleek uiteindelijk het begin te zijn van een fantastische meerdaagse met veel hoogtepunten en 5 renners die het woord #Branie hoog in het vaandel zouden hebben .

Dag 2, etappe 2a,  startte met het opspelden van de gele rugnummers en de wetenschap dat er een verantwoordelijkheid viel te verdedigen. En dat gebeurde er ook; Teun, Jobbe, Sven en Thimo waren de adjudanten van een in het wit rijdende Joep, als leider van de koers. En zie daar, een massasprint was het resultaat. Natuurlijk waren er in deze ochtend etappe meerdere kopgroepen maar geen resulteerde in een definitieve scheiding. Wat betekende dat Joep bij de volgende etappe nog steeds de leider was en WPGA de beste ploeg, ja, ja, de beste ploeg. De beste ploeg worden is al een prestatie maar deze blijven is nog vele malen knapper.

Echter was deze mooie dag voor de ploeg nog niet ten einde, In de 2e wedstrijd van de dag presteerde de voltallige ploeg weer op de toppen van hun kunnen. Een uitzondering daarop liet zich gelden, Sven presteerde daar nog net even boven ( juiste omschrijving daarvoor is er niet). Opnieuw gingen de handen van een WPGA-renner de lucht in, ten teken van een volgende overwinning. Hij won de sprint van een kopgroep. Wat en weelde, 3 etappes verreden en 2 overwinningen. In het ploegenklassement moesten we voor het eerst 2 teams boven ons dulden, geen schande. Eigenlijk voor de ploeg wel fijn, de verantwoordelijkheid van de koers lag nu bij andere teams. Sven was door zijn overwinning opgeschoven naar een 2e plaats en stond eerste in puntenklassement.

Het verhaal; na een half uur koers ontstaat er een koopgroep van 13 man, met daarbij Sven en Jobbe. Enkele renners vallen hieruit weg, helaas ook Jobbe. Sven handhaaft zich makkelijk. de voorsprong loopt op van 1;45, naar 2;30 half koers. Uiteindelijk zou de maximale voorsprong 3;30 zijn op 35 km koers. Onderweg woorden de renners getrakteerd op wat regen en onweer. Omdat Joep in de witte trui rijdt kan Sven zich beperken tot volgen. Met een voorsprong van 3;10 op 20 km van de streep is het duideliijk dat deze groep wegblijft. In de  laatste 10 km proberen verschillende eenlingen weg te rijden, zo ook Sven, helaas zonder succes.  Groep blijft bij elkaar, bij het binnen rijden van het finish dorp nog een steile klim, ook daar komt niemand weg, kopgroep is aan elkaar gewaagd, sprintend komt men door de laatste bocht en over de witte lijn.

Stage 3 op maandag was een klimtijdrit van 2,5 km. Geen poespas, maar gewoon vanaf de start als een klimgeit naar boven. Natuurlijk was het duidelijk dat het deelnemers veld zeer sterk was, continentale renners maar ook talentvolle beloften uit de vertegenwoordigende landenteams. Toch handhaafde Sven zich in de kop van het klassement door naar een prima 28ste plaats te rijden, opvallend was de tijdrit van Jobbe, die 44ste werd en een flink stuk opschoof in het algemeen klassement van 62 ste naar een 42ste plaats. De andere adjudanten eindigden in het middenveld wat gewoon een zeer nette prestatie was. Terugkijkend op de tijdrit kan de conclusie worden getrokken dat het voltallige team en de 2 etappes hiervoor een mega prestatie had geleverd. We waren gewoon even de baas, wat is dat?

Dinsdag is zeker geen rustdag in de Couriers Race, ook voor WPGA niet. Sven had zijn plek te verdedigen en Joep mocht de koers beginnen in de rode trui ( sprintklassement). In het begin ontstond er al snel een kopgroep met een maximale voorsprong van 6.10 min. Met nog 25 km voor de wielen ging de snelheid rap omhoog, tot dat moment de voltallige ploeg nog gewoon in het peleton. Thimo was de eerste die de groep moest laten lopen op een schijnbar eenvoudig klimmetje, zoals er zovelen in deze koers zijn. Maar met het beperkte aantal kilometers nog voor de boeg, zou hij makkelijk binnen de tijd finishen, super. Helaas waren Joep en Teun betrokken bij een grote valpartij, helaas betekende dit dat ze op een kleine achterstand over de meet kwamen. Vervelender was dat joep wat last had van zijn nek en Teun van zijn knie, werk voor Henk de Groot, even afwachten dus. Gelukkig bevonden Jobbe en Sven zich in het eerste grote peleton, wat betekende dat zij  hun posities in het klassement behielden, zelf verbeterden. Sven naar plek 7 en Jobbe naar 32. Maar ook nu de volledige ploeg over de meet en nog steeds op een keurige 9e plaats in het ploegenklassement.

Dag 5 brak aan, en Rene Kos constateerde dat “de oogjes toch iets kleiner werden”, maar de spirit en sfeer waren top. Teun en Joep waren opgelapt en alle fietsen stonden er weer spik en span bij, het werk van Brendan Beerendse. Het parcours van vandaag was weer “uitdagend”en zeker niet vlak. De 1e klim werd met een voltallig peloton genomen, echter daarna brak de wedstrijd letterlijk open. Er onstond een kopgroep van 8 man, Sven zat erbij en kwam als eerste boven op de 2e klim. Jammer genoeg kwam alle weer samen na 2 uur koers. Door de hoge snelheid was de wedstrijd onoverzichtelijk, er ontstonden voortdurend weer nieuwe groepen. Sven en Jobbe vooraan, Teun en Joep in groep erachter en Thimo op het elastiek. Peleton 1 en 2 komen bij elkaar, Thimo vecht door op een ongelooflijke manier. De andere rijden attent, Joep haalt nieuwe tasjes en wordt van etappe winnaar, meesterknecht. Teun probeert op 3/4 van de koers een aantal keer weg te komen door mee te springen met groepjes, helaas voor hem lukte het steeds net niet. Het Peloton jaagt ondertussen op 2 koplopers en valt uit elkaar. Voorste deel komt bij de koplopers, Jobbe en Sven zitten daarbij. Opnieuw 4 man vooruit, daarbij Sven. Daarachter gaat Jobbe fantastisch mee op de laatste klim en eindigd in de eerste groep, Joep en Teun laten grote groep gaan. Sven wordt uiteindelijk 4e, hoe scherp! Ook nu weer komt iedereen binnen  de tijd binnen. Ook Thimo die een aantal keer was gelost maar steeds weer aansloot, wat een karakter. En ook na deze dag gaat de vollediige ploeg ddoor naar de laatste koersdag, “The Final Stage”,

Alvorens aan het verslag van deze laatste dag, de koniginnenrit, te beginnen even een speciale dank aan Brendan die met zijn voortdurende app-berichten op de “koersradio” er voor zorgde dat we van minuut tot minuut konden volgen, en genieten,  wat er gebeurde in de koers en dit verslag zo uitgebreid kan zijn. We nemen iedereen mee op de laatste stage;

Aan het ontbijt was het duidelijk dat de hele ploeg tot in de tenen gemotiveerd was om deze meerdaagse tot een goed einde te brengen. Sven stond 7e en Jobbe 28ste in het algemeen klasssement, de anderen wat verder naar achter maar nog zeker niet uitgeblust en vast van plan Sven en Jobbe te helpen waar dat kon. En waar mogelijk nog wat plaatsen te klimmen, wat uiteindelijk ook zou lukken. Nog 87 man aan het vertrek met daarbij 5 renners uit een Wielerploeg uit Groot Amsterdam. Het was warm 30-32 graden en de etappe van 170 km was zwaar, veel steile beklimmingen waarbij na de wedstrijd de begeleiding constateerde dat zelfs de auto het zwaar had gehad.

Direct na de start ging het al omhoog, 6 man kozen de aanval, geen WPGA”er daarbij. Was ook wel erg vroeg. Helaas voor Jobbe blokkeerde zijn voorderailleur en moest hij verder op een reserve fiets. In de afdaling sloot Jobbe weer aan, wat een inspanning van deze eerste jaars belofte. De 6 man op kop hebben gezelschap gekregen van nog 4 renners. Voorsprong stijgt naar 2;45. Sven zou wat plaatsen verliezen. Peloton verbrokkelt door het hoge tempo en het zware parcours. Op 65 km een aanval vanuit het peloton op de kopgroep. Thimo heeft het moeilijk, Jobbe haalt wat extra drinken en heeft het zwaar. Peloton valt verder uit elkaar maar komt ook weer samen. Het is duidelijk dat er op de toppen wordt gekoerst, en wij doen gewoon mee. 10 koplopers zijn er weer 4 geworden en 7 achtervolgers. Dit alles op 80 km koers. Teun haalt bidons om de anderen bij te staan. Vanuit het peloton een groep van 17 man in de aanval, Sven zit daar bij. Jobbe moet er af, temp in peloton gaat ook omhoog, men wil de 17 achtervolgers terugpakken. Situatie in de wedstrijd: 4 koplopers, 2.10 min voorsprong, 7 man met 1.20 en 17 achtervolgers 20 sec voor peloton. Sven in groep van 17, Joep en Teun iin Peloton, Jobbe en Thimo daarachter vechtend voor wat ze waard zijn. De 17 man worden in gelopen en voorsprong van de 2 groepen loop t terug naar 1.40 en 30 sec.

Jobbe en Thimo stappen uit koers. Ze zijn helemaal leeg. De fietswissel heeft voor Jobbe nadelig uitgepakt. Wat heeft hij gereden, eerste jaars belofte en dan 28ste staan voor de laatste etappe en je op deze manier laten zien in de koninginnenrit. Ook Thimo verdient complimenten, natuurlijk moest hij er vaker af, maar toch elke keer gewoon binnen de tijd binnen, wat een mentale kracht heb je dan.

Maar de koers wacht op niemand en zien we dat er 4 koplopers zijn en het peloton, wat er nog van over is, daarachter. Maar met nog 3 renners van WPGA; Sven, Teun en Joep. Het is zwaar, warm en veel steile beklimmingen. Het peleton breekt in 2-en; Sven in eerste groep en Teun en Joep en 2e deel. Koplopers 1.20 voor. De ploegleiders auto mag van 2e naar 1e peloton, verschil wordt groter, met pijn in het hard laten Rene en Brendan, Teun en Joep achter. Echter in de wetenschap dat onze grote troef nog steeds attent vooraan meekoerst. Er zijn nog 32 renners vooraan in de wedstrijd. De koers is ontploft, en voor Rene en Brendan, die naar voren rijden, is het nog onduidelijk waar Sven rijdt. Wedstrijd is 4 uuur onderweg en er zijn nog 25 km te rijden. Auto rijdt achter eerste peloton, 3 man op kop en 8 achtervolgers meld de koersradio; Sven zit bij de 8! De achtervolgers zitten op 40 sec van kopgroep. Sven is serieus  bezig. Ploegleidersauto mag Peloton voorbij, nog 13 km koers. In de groep van Sven zitten de nr 3 en 6 van het klassement, verder geen renners die voor hem staan. De 8 achtervolgers woorden er 6, maar Sven zit er nog bij. De 6 man komen bij de koplopers, dus voor de rekenaars 9 man op kop, daarachter wat eenlingen en dan het peloton, wat steeds meer terrein verliest. We zitten in de laatste 10 km; Sven gaat in de aanval, wil kijken of hij op zijn 2 concurrenten tijd terug kan pakken, het is nog 5 km. Helaas wordt hij teruggepakt. Op 2 km e laatste klim, maar niemand komt meer weg en dus wordt het sprinten. In een waanzinnige sprint wordt Sven nipt 2e, Henk staat op de lijn en ziet het van dichtbij, wat en prestatie van Sven. Maar wat betekent het voor het algemeen klassement, er zijn  een flink aantal renners, die voor hem staan in het klassement, niet bij de kopgroep. En de voorsprong van de kopgroep is 50 seconden op en 4-tal en 3 min,03 op het eerste peloton. Door zijn 2e plaats pakt hij ook punten voor het puntenklassement. Uiteindelijk blijkt dat Sven is opgeschoven naar een 3e plaats in het algemeen klassement op 21 sec. van Filip Maciejuk ( Poolse nationale ploeg) en 8 sec van Jens van den Pool ( Delta Cycling Rotterdam). Daarnaast wordt hij eerste in het puntenklassement en verovert hij de zwarte trui. Laten we daarnaast niet vergeten dat Joep en Teun, in dit wielren geweld,  keurig als 51 en 52 over de finish kwamen. Ook zij leverden een prestatie van formaat. Uiteindelijk haalden 70 renners de eindstreep en moesten er nog 17 renners afstappen, jammerlijk voor ons waren Jobbe en Thimo daarbij. WPGA eindigde als 11e in het ploegenklassement van de in totaal 23 ploegen, een prestatie van formaat.

Afsluitend kunnen we waanzinnig trots zijn op de hele ploeg, zij gaven # Branie nog een extra dimensie. Met dank aan; Sven Burger, Joep Steinbuch, Teun Mouris, Jobbe Krijnsen en Thimo Kroeze. Na 6 dagen koers hadden we; een 3e plaats in eindklassement, een 1e plaats in het puntenklassement, 2 etappe overwinningen, 3 maal podium, 2 etappes de beste ploeg, 2 maal een witte trui, een maal een zwarte trui en een maal een rode trui. Wat wil je nog meer.

Een goede ploeg wordt gedragen door een goede begeleiding, zij verzorgde, stimuleerde en monteerde waar dat moest; Rene Kos, Henk de Groot en Brendan Berendse grote klasse.

The post Carpathian Couriers Race, The final stage en daarvoor appeared first on WPGA.

Waar iedereen uitkijkt naar ‘Le Nord’ van vanmiddag, mochten wij gistermiddag naar ‘Le Sud’. In het verre Zeeuws-Vlaanderen stond de tweede manche van de Topcompetitie op het programma met de Omloop van de Braakman. Een koers die bekent staat als het Parijs-Roubaix van de topcompetitie en met recht want van de 183 kilometer zijn er ongeveer 25 kilometer over kasseien.

Het moraal in de ploeg was goed en het plan was duidelijk. Met mijn 64 kilogram keek ik wel even rond en zag dat ik als lichtgewicht met Dylan de enige was onder 70kg en de meeste boven de 80 kilogram, zoals je van een echte kasseienbeukers verwacht.
Ik hoor u denken: ‘Zo Daan, ben je zo afgevallen?’. Neehoor, ik (Mike Terpstra) heb de eer om dit verslag te schrijven want Daan’s wedstrijd duurde slechts 40 kilometer.

Daan pakte na de eerste omloop van 40 kilometer het fietspad om naar voren te komen. De jury was onverbiddelijk en Daan was gediskwalificeerd. Net als zovele overigens want de reglementen worden tegenwoordig streng nageleefd. Daan is overigens wel de eerste renner ooit die ik uit eigen wil naar de jury heb zien gaan om te vragen of hij gediskwalificeerd was. Ik zou plotseling Oost-Indische doof zijn, het ontkennen en daarna uitgebreid een discussie starten. Niet dat het help maar toch.

Jorn Buning had een nog kortere wedstrijd. Na drie kilometer stond hij tussen een val, hij viel zelf niet maar zijn fiets wel. Shifterkapot en ondanks een poging om terug te keren als snel einde koers. In deze zenuwachtige koers was Patrick Bos ook betrokken bij een valpartij in de tweede omloop alleen hij lag er zelf wél bij. Terugkeren lukte nog wel maar de val had teveel kracht gekost.

Want het tempo lag hoog. Ik refereer even aan onze laatste Nederlandse wielrenner die ooit Parijs-Roubaix won (ben even zijn naam kwijt..): Kasseienkoersen zijn net baanwedstrijden, het is een puntenkoers waarbij je bij de eerste de strook moet opdraaien en daarna is het een afvalkoers omdat achteraan de deur openstaat. Én zo was het ook in de Braakman! Dat kwam mede omdat er geen wind stond en na de Ster van Zwolle de ploegen elkaar nul ruimte gaven voor een vlucht van een kopgroep.

Wij gingen door en zaten redelijk in de wedstrijd met Nils Wolffenbuttel, Martijn Veling, Dylan van Zijl en Teun Mouris. Alleen Teun moest vroeger passen in de koers dan wij gehoopt hadden. Wijze les voor Teun is dat wringen ook bij de koers hoort en ik ben ervan overtuigd dat hij zijn zelfvertrouwen snel terugwint. Wie ook sneller wegviel dan gehoopt van Dylan. Alleen bij hem waren het niet de benen want hij reed een puike wedstrijd en zeer aanvallend. Ook hier was materiaalpech debet aan de DNF. Heel erg zonde..

Gelukkig was ik nog over met de twee 80+’ers Martijn Veling en Nils Wolfenbuttel in het eerste peloton want het zou toch niet gebeuren dat het van mij moest gaan komen. Martijn heeft duidelijk een stap voorwaarts gemaakt en wordt al meer renner. Van de ongesoigneerde studentikoze roeier begint De Viking een coureur te worden met zelfs blinkende witte overschoentjes aan! Martijn eindigde in het twee peloton maar de volgende stap is om ook finales te gaan rijden.

Op naar de finale! Ik had een redelijke dag en moest Nils Wolfenbuttel een beetje oppeppen want aan de opmerking ‘ik heb niks extra’s’ hebben we niks. Het peloton was al meer dan gehalveerd dus zo slecht was hij niet. Als een hoogwaardige amateur psycholoog even wat opbeurende woorden en Nils naar voren rijden deden wonderen. Nils had op het goede moment weer de benen. Precies voor de laatste keer Smokkelweg, de lastigste strook op het einde van de grote omloop, vlak voor de twee finale omloopjes.

Voorin begonnen we alleen Nils kreeg een concurrent die hem half van de weg reed en op een of andere manier schoot zijn ketting van het voorblad. Voordat alles gefixt was stond Nils nagenoeg stil en dan optrekken van 0 op kasseien is dodelijk. Zonde want het gas ging er hard op en het peloton brak in meerdere groepen. 40 man bleven er over met nog 8 renner daarvoor in de kopgroep.

In het peloton gebeurde verder niks spannends. De kopgroep bleef weg en Adriaan Janssen (SEG Racing Academy) wist solo de overwinning binnen te halen. Mijn doel in peloton was met wegvallen van Nils ook weg. De sprint probeer ik nog maar die ging vanouds slecht.

Een dagje Zeeland, ik heb mij geamuseerd over de kasseien maar de conclusie is dat wij aardig in het stof hebben gehapt als ploeg. Oké, het zat niet mee maar anoniem meerijden hoort niet bij de #branie die wij willen tonen. Volgende keer iets meer lef aan de dag leggen, het Amsterdamse gogme meenemen en met de borst vooruit naar de volgende kasseienkoers. Volgende week rijden wij de 3Bergenprijs Stasegem met onder andere de Mariaborrestraat en de Oude Kwaremont.

Deze week dus even flink eten, misschien krijgt ik dan wel het kopmanschap!

The post Letter en figuurlijk in het stof happen appeared first on WPGA.

The post Afsluitingsverhaal WPGA 2016 – een dagje weg met de stichting appeared first on WPGA.